Blog Borysa

Wiosną Mama zabrała mnie na zakupy do wielkiego sklepu z ubraniami. To było straszne. Mieliśmy przecież tylko kupić czapkę… taką mniej grubą od zimowej bo już się w niej gotowałem w słoneczne dni. Przymierzyłem chyba dwadzieścia różnych fasonów, kolorów… Nie było mojego rozmiaru tego co się Mamie podobało i chociaż przy każdej mierzonej czapce mówiłem jej, że TA JEST DOBRA, trwało to całe wieki. W końcu Mama wybrała szmaciany kowbojski kapelusz, który był za duży i wróciliśmy do domu.

Następnego dnia w piaskownicy wszystkie mamy chciały wiedzieć skąd mam taką fajną czapkę. I chociaż niewiele widziałem, bo kapelusz wjeżdżał mi na oczy byłem bardzo zadowolony kiedy dziewczyny mi się ukradkiem przyglądały.

Teraz głowa mi trochę urosła [pewnie dlatego, że jem dużo szpinaku] i kapelusz mi się już nie zsuwa na oczy. Potrafię go sobie sam założyć tak jak mi się podoba - czasami tyłem do przodu, a czasami na bakier i nigdzie się bez niego nie ruszam. A co najważniejsze, nie widziałem jeszcze nikogo w takim samym kapelu szu.

Pewnego dnia pojechałem z Babcią i Mamą na stację kolejową. Ale było super - różne pociągi przyjeżdżały i odjeżdżały. Jakaś pani bardzo niewyraźnie informowała przez megafon o co chodzi ale i tak nie można było jej zrozumieć.

Nabrałem takiej ochoty na przejażdżkę pociągiem, że następnego dnia pojechaliśmy samochodem do najbliższej miejscowości, w której zatrzymuje się pociąg. Wsiadłem z Babcią do wagonu nowoczesnego tramwaju kolejowego, czy jak to się nazywa, i nawet nie zdążyłem pomachać Mamie na pożegnanie bo maszyna ruszyła tuff - tuff. Pan konduktor wypisał nam bilet rodzinny, bo to była taka mała stacja, na której nie było kasy.

Chodził tylko kot wielki i gruby, a na peronie rosły maki. Podróż minęła bardzo szybko. Wyglądałem przez okno i wszystko za nim sie szybko zmieniało.

Mama pojechała samochodem z powrotem żeby nas odebrać z dworca. Byliśmy pierwsi i musieliśmy na nią czekać. Przy okazji obejrzeliśmy inne pociągi, a jeden pan pozwolił mi wejść na schodki lokomotywy, która stała z boku.

A potem oglądałem żaby, które skakały w przejściu podziemnym pod peronami. Kum, kum, kum.

Bilet schowałem - jak chcecie to Wam kiedyś pokażę….

Na przełomie kwietnia i maja pojechałem z rodzicami nad morze, nasz piękny Bałtyk. I wszystko byłoby wspaniale gdyby nie to, że przez rękawiczki źle trzyma się łopatkę i kiepsko kopie dołki w piasku. Wiał taki wiatr, że czasami nie mogłem mieć otwartych oczu. A poza tym było super.

Po rozstawieniu parawanu można było nawet zdjąć kurtkę……

Zobaczcie sami

Chodziliśmy na spacery po plaży, karmiliśmy takie wielkie kaczki, na które mama mówiła łabędzie, oglądaliśmy statki i kutry i to własnie tam dostałem swój super plecak, o którym będzie później.